Die Haghe U-19 weigert te buigen voor Groen Geel

Vorige week stond de U-19 van Die Haghe bij Groen Geel al snel tegen een achterstand aan te kijken waar je een verrekijker voor nodig had. Het werd 24-10. Deze zaterdag kwamen de Wormers meteen naar Die Haghe voor de return.

In Hoofdklasse 4 voelt het regelmatig als David tegen Goliath. Tegenstanders als TOP, Refleks en Groen Geel hebben veel lengte en kracht. Die Haghe speelt juist met een nieuw team, waarin veel spelers net uit de U-17 zijn doorgeschoven. Ook Imke, overgekomen van Dunas, is nieuw. Yitte is wegens ziekte uit de roulatie en wordt uitstekend vervangen door Kaylee uit de U-17. Coaches Tim en Mandy maken de ploeg dus iedere week klaar voor een stevige strijd.

Maar Die Haghe had een plan. Lange aanvallen spelen en geduldig naar goede kansen zoeken. Als Groen Geel het wachten zat werd en zich ging vervelen, zouden ze vanzelf fouten gaan maken. Die kans vinden was soms zoeken naar een speld in een hooiberg, maar de Kanaries bleven zoeken. Met succes.

Groen Geel kwam op 0-3. Toch liet Die Haghe zich niet van de wijs brengen. Er werd gevochten voor iedere bal. Milan benutte een strafworp voor de 1-3 en Bas schoot van achter de korf de 2-4 binnen. Na een gemiste strafworp bleef Die Haghe doorgaan: Milan maakte van dichtbij de 3-5, Sean schoot de 4-7, Kaylee pakte een korte kans voor de 5-7 en Caitlin zorgde van afstand voor de 6-8. Daarmee gingen de ploegen rusten. De supporters waren onder de indruk: Die Haghe zat er nog volop bij.

Groen Geel had in de rust duidelijk op zijn kop gekregen. De ploeg kwam sterk terug en liep zonder tegendoelpunt uit naar 6-13. Even leek het alsof de wedstrijd al beslist was en misschien kreeg Groen Geel last van het onderschattingsspook. Dat moet je niet willen.

Want Alyssa begon de inhaalrace met een strafworp. Daarna scoorden Bas van afstand, Caitlin met een schotje, Milan uit een korte kans en Sean na een mooie aanval. Zo werd 6-13 ineens 11-13. De verdediging bleef ballen veroveren en met ieder doelpunt groeide het geloof bij de Kanaries.

Timo had ondertussen al een tijdje ruzie met de korf. Zijn schoten zagen er goed uit, maar vielen net niet. Blijkbaar wachtte de korf op het juiste moment om het goed te maken, want Timo maakte er 12-13 van. De Wormers zagen groen en geel van deze wending, maar scoorden toch 12-14. Er stonden nog maar een paar minuten op de klok. Die Haghe bleef druk zetten en Alyssa schoot de 13-14 binnen. Ineens werd het wel heel spannend.

Milan miste nog een grote kans. Even leek het daarmee voorbij, maar Die Haghe kreeg de bal nog één keer. Nou, geef hem dan nog maar een keer aan Alyssa. Die aarzelde niet en maakte ook de 14-14, tot grote vreugde van iedereen behalve haar tegenstandster. Wat een slot, en wat een verschil met een week eerder.

David versloeg Goliath niet, maar de Kanaries hadden hem wel flink laten schrikken.

Voor het publiek was het een heerlijk duel om naar te kijken. Na het laatste fluitsignaal klonk een trots applaus en werd de 14-14 terecht gevierd als een overwinning. Geweldige wedstrijd U-19!