💛🖤 De Orde van Omanido 💛🖤

Er was eens… een broederschap van geel-zwarte helden die weigerden stil te zitten.
Ze noemden zichzelf Omanido — Oud Maar Niet Dood — en iedere vrijdag verschenen ze bij het ochtendgloren aan de Baambruggestraat.

Terwijl de stad nog sliep, betraden zij het strijdtoneel, gewapend met dweilen, schroevendraaiers en flauwe grappen. De één veegde de kleedkamers, de ander schrobde de wc’s, een derde repareerde wat niemand ooit echt stuk had gezien.
En bij dat schrobben komen ze natuurlijk wel eens wat tegen: sporen van de tegenpartij, zullen we maar zeggen. 🤭

Ze werken traag, maar onverzettelijk. Als een goed geoliede ploeg van veteranen die precies weten waar elk schroefje hoort. Sommigen zijn zó oud dat ze eigenhandig het Ballevue hebben gebouwd.

De liefde voor het rijk gaat dan ook diep: ze kwamen er als jonge blommen, zagen hun kinderen hier opgroeien en nu dartelen hun kleinkinderen in geel-zwart over de velden.
Toch kwam er eens een kwade dag waarop één van hen bijna in het harnas stierf.
Een bezem in de hand, een grap op de lippen… en toen ineens stilte.
Maar daar stond Rob, de Ridder van Bouillon de Boulettes (van de legendarische ballenjus), met meer moed dan menig held uit een sprookje.
Met vaste hand en snel verstand bracht hij zijn strijdmakker terug bij de levenden.

Sindsdien zeggen ze lachend:
“Bij Omanido ga je pas met pensioen als Rob het goedvindt.”

En zo blijven ze komen, week na week. Zelfs in de wintermaanden gingen zij onzichtbaar maar onverzettelijk door, zodat wij straks op het veld weer fris geverfde kleedkamertjes hebben. Dus als het ruikt naar schoonmaakmiddel en koffie, als de keuken glimt en de wc’s weer durven ademen, dan weet je: Omanido is geweest.

Daarna keren ze huiswaarts: met kromme rug, krakende knieën, vieze handen en tevreden harten. Maar nooit zonder eerst samen koffie en gebak te delen: het vaste ritueel, het zoet na het zweet.

Het lijkt wel een sprookje. Maar uit eerbied voor de Orde is iedere Kanarie, van jong tot oud, altijd heel zuinig op alle spullen, en maakt het de Orde van Omanido zo makkelijk mogelijk.

Daarom maak ik een diepe buiging voor de Orde van Omanido:
de oude, maar trouwe hoeders van het geel-zwarte rijk. 💛🖤